23 พฤษภาคม 2476

 รัฐบาลตราพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบกรมในกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2476 ซึ่งได้จัดตั้ง แผนกจัดหางานขึ้นเป็นหน่วยงานสังกัดกองทะเบียน กรมปลัดมหาดไทย กระทรวงมหาดไทย

 

9 ธันวาคม 2476 

 โอนแผนกจัดหางานไปสังกัดกองสถิติพยากรณ์ กรมพาณิชย์ กระทรวงเศรษฐการ

 

 1 เมษายน 2478

 ยกฐานะแผนกจัดหางานเป็นกองกรรมกร สังกัดกรมพาณิชย์ กระทรวงเศรษฐการ

 

 พ.ศ. 2481

 รัฐบาลยุบกองกรรมกรลงเป็นแผนกกรรมกร สังกัดกองสถิติพยากรณ์ กรมพาณิชย์ กระทรวงเศรษฐการ

 

  1 กันยายน 2483

จัดตั้ง กองอาชีพสงเคราะห์ สังกัดกรมประชาสงเคราะห์ ขึ้นกับสำนักนายกรัฐมนตรี

 

 พ.ศ. 2484

 แผนกกรรมกรโอนไปสังกัดอยู่ในกองอาชีพสงเคราะห์ กรมประชาสงเคราะห์ กระทรวงมหาดไทย

 

 24 มีนาคม 2485

ปรับปรุงกองอาชีพสงเคราะห์ขึ้นใหม่ ในสังกัดกรมประชาสงเคราะห์ กระทรวงสาธารณสุข และแบ่งงานเป็น 4 แผนกคือแผนกสงเคราะห์อาชีพ แผนกสงเคราะห์ผู้ไร้อาชีพ แผนกกรรมกร และแผนกนิคมสร้างตนเอง

 

1 ตุลาคม 2495

รัฐบาลได้ออกพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการกรมประชาสงเคราะห์ในกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2495 โดยจัดตั้ง แผนกคุ้มครองแรงงานและอุตสาหกรรมสัมพันธ์ กองจัดสรรสัมมาอาชีพสงเคราะห์ สังกัดกรมประชาสงเคราะห์ กระทรวงมหาดไทย ทำหน้าที่ รับคำร้องของลูกจ้างกรณีมีปัญหาข้อขัดแย้ง และข้อพิพาทระหว่างนายจ้าง ลูกจ้าง

 

 21 ตุลาคม 2496

กองจัดสรรสัมมาอาชีพสงเคราะห์ เปลี่ยนชื่อเป็น กองจัดสรรและส่งเสริมสัมมาอาชีวะสงเคราะห์

 

16 มีนาคม 2498

 กองจัดสรรและส่งเสริมสัมมาอาชีวะสงเคราะห์ เปลี่ยนชื่อเป็น กองแรงงาน

 

มกราคม 2500

 พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2499 เริ่มใช้บังคับพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการใหม่ ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2499 แบ่งงานกองแรงงานเป็น 16 แผนกมี แผนกอุตสาหกรรมสัมพันธ์ ทำหน้าที่ ระงับข้อร้องทุกข์ ข้อขัดแย้ง และข้อพิพาทแรงงานระหว่างนายจ้างและลูกจ้าง เพิ่ม แผนกทะเบียนและสหภาพแรงงาน ทำหน้าที่เกี่ยวกับทะเบียนสหภาพแรงงานและสมาคมนายจ้าง เพิ่ม แผนกคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ ทำหน้าที่ธุรการให้กับคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์

 

31 ตุลาคม 2501

 พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2499 ถูกยกเลิกโดยประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 19 แต่กองแรงงานยังคงมีหน้าที่ปฏิบัติงานด้านการไกล่เกลี่ย แก้ไขข้อพิพาท ข้อขัดแย้งระหว่างนายจ้างและลูกจ้าง การพิจารณาคำร้องทุกข์ กรณีกล่าวหาว่านายจ้างไม่ปฏิบัติตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

 

1 พฤษภาคม 2502

 กรมประชาสงเคราะห์ แบ่งงานกองแรงงาน เป็นการภายในออกเป็น 3 หน่วยงาน โดยมี หน่วยบริหารแรงงาน ทำหน้าที่ดูแลแผนกต่างๆ ที่เกี่ยวกับแรงงานสัมพันธ์ คือ แผนกอุตสาหกรรมสัมพันธ์แผนกทะเบียนและสหภาพแรงงาน และแผนกคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์

 

7 พฤศจิกายน 2505

 กองแรงงานเลื่อนฐานะเป็น ส่วนแรงงาน

 

29 ตุลาคม 2508

 รัฐบาลออกพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2508 ได้ยกฐานะส่วนแรงงานจัดตั้งเป็น กรมแรงงาน 

  

6 สิงหาคม 2509

 มีการออกพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2509 กำหนดให้กรมแรงงานประกอบด้วย 5 กอง ได้แก่ สำนักงานเลขานุการกรม กองพัฒนาฝึกอาชีพ กองการจัดหางาน กองคุ้มครองแรงงานและแรงงานสัมพันธ์ และกองวิชาการและสถิติแรงงานโดยให้ กองคุ้มครองแรงงานและแรงงานสัมพันธ์ รับผิดชอบงานคุ้มครองแรงงานและแรงงานสัมพันธ์พร้อมกัน

 

30 พฤศจิกายน 2516

จัดตั้ง กองแรงงานสัมพันธ์ สังกัดกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย ทำหน้าที่รับผิดชอบงานด้านแรงงานสัมพันธ์เพียงอย่างเดียว

 

26 กุมภาพันธ์ 2518

ประกาศใช้พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 29 มีนาคม 2518

 

18 เมษายน 2534

 พระราชบัญญัติพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2534 แยกพนักงานรัฐวิสาหกิจออกจากพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 โดยได้จัดตั้ง กองรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ทำหน้าที่รับผิดชอบในส่วนของรัฐวิสาหกิจ สังกัดกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย

 

28 มกราคม 2535

 รัฐบาลให้ยุบเลิกกรมแรงงานและจัดตั้งหน่วยงานในสังกัดกระทรวงมหาดไทยขึ้น ใหม่ 2 หน่วยงาน คือ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ทำหน้าที่ดูแลรับผิดชอบบริหารการคุ้มครองแรงงานและการแรงงานสัมพันธ์ และกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน ทำหน้าที่ดูแลรับผิดชอบบริหารงานการส่งเสริมการมีงานทำ การพัฒนาฝีมือแรงงาน และการจัดหางาน ซึ่งต่อมาได้จัดตั้ง กรมการจัดหางาน เป็นอีกหน่วยงานหนึ่ง

 

23 กันยายน 2536

 จัดตั้ง กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม โดยย้ายกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานมาเป็นส่วนราชการภายใต้สังกัดทั้งนี้ กำหนดให้ กองแรงงานสัมพันธ์ ประกอบด้วย ฝ่ายส่งเสริมแรงงานสัมพันธ์ ฝ่ายไกล่เกลี่ยข้อพิพาทแรงงาน และสำนักงานทะเบียนกลาง

 

พ.ศ. 2543

 ประกาศใช้พระราชบัญญัติแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2543 แทนพระราชบัญญัติพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2534

 

3 ตุลาคม 2545

 รัฐบาลตราพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 จัดตั้ง กระทรวงแรงงาน ประกอบด้วย กรมการจัดหางาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน สำนักงานประกันสังคม และสำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน

 

9 ตุลาคม 2545

 กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน พ.ศ. 2545 จัดตั้ง สำนักแรงงานสัมพันธ์ โดยรวมภารกิจของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ กองรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ และกองแรงงานสัมพันธ์ และแบ่งโครงสร้างการบริหารงานภายในของสำนักแรงงานสัมพันธ์ ออกเป็น 5 กลุ่มงาน ได้แก่ กลุ่มงานส่งเสริมแรงงานสัมพันธ์ กลุ่มงานยุทธศาสตร์แรงงานสัมพันธ์กลุ่มงานประนอมข้อพิพาทและข้อขัดแย้ง กลุ่มงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ และกลุ่มงานคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ และต่อมาได้จัดตั้งกลุ่มงานทะเบียนกลาง แยกออกจากกลุ่มงานส่งเสริมแรงงานสัมพันธ์

 

ปัจจุบัน

 สำนักแรงงานสัมพันธ์ เป็นหน่วยงานในสำกัดกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน 
มีโครงสร้างการบริหารงานภายในประกอบด้วยกลุ่มงาน 6 กลุ่มงาน ได้แก่ 
1) กลุ่มงานคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์
2) กลุ่มงานทะเบียนกลาง
3) กลุ่มงานประนอมข้อพิพาทแรงงานและข้อขัดแย้ง
4) กลุ่มงานยุทธศาสตร์แรงงานสัมพันธ์ 
5) กลุ่มงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์
6) กลุ่มงานส่งเสริมแรงงานสัมพันธ์ และงานบริหารทั่วไป